fbpx

Ik heb een vast ochtendritueel en elke ochtend dat ik werk volg ik dit ritueel. De wekker gaat, ik sta op, ga onder de douche: ik moet wakker worden. Shampoo en douchegel. Dan naar de keuken voor het ontbijt. Fruit; meestal banaan met aardbei óf kiwi óf peer en wat nootjes met magere yoghurt. Ik zet koffie en smeer mijn brood voor de lunch. Hieraan denkend valt het me vaak op wat voor een enorme berg aan plastic afval je bij elkaar kan krijgen met dit, toch vrij simpele, ochtendritueel.

Douchegel en shampoo zitten in plastic flessen, die na een paar weekjes in de badkamer nog lang blijven bestaan ergens aan de andere kant van die prullenbak. Het meeste fruit zit in plastic: uit “hygiënisch” oogpunt. Zelfs biologisch fruit of groente zit dik verpakt in lagen niet zo biologisch plastic. Elke week gaan er een paar plastic zakjes of bakjes nootjes in mijn weckpot. Koffiecupjes, boterhammenzakjes, verpakking van het broodbeleg, enzovoorts.

Eerlijk gezegd heb ik dit ritueel jarenlang vrij ondoordacht uitgevoerd. Totdat het idee van student Boyan Slat voorbijkwam in het nieuws. Hij had het plan om de plastic soep, naar schatting meer dan honderd miljoen ton plastic dat in de oceanen drijft, te verwijderen. Honderd miljoen ton; dat is 100.000.000.000 kg plastic. En plastic is niet zwaar, dus dat is heel veel plastic.

De term plastic soep is in 1997 bedacht door de Amerikaanse kapitein Charles Moore. Hij zeilde van Hawaii naar Zuid-Californië en zag op de oceaan grote stukken plastic drijven. Tijdens onderzoek kwam hij erachter dat de concentratie plastic in het water stukken hoger is dan in andere stukken van de oceaan. Veel zeedieren zien plastic aan voor eten. Maar plastic verteert niet en er sterven als gevolg hiervan dan ook veel zeedieren. Plastic is moeilijk afbreekbaar en zo bestaan er veel microplastics: plastic data niet te zien is met het blote oog, maar wel de voedselketen in de zeeën aantast.

Je kunt snel denken dat je grote stukken plastic gemakkelijk weer uit het water vist. Want is het lozen van gif of microscopische toxinen uit industrie of scheepvaart niet een veel groter probleem? Dit is immers niet goed te zien maar mogelijk wel schadelijk voor dier en mens. Maar dit is wel heel veel plastic. Het gebruik van plastic in ons dagelijks leven ligt veel te hoog.

Een paar weken geleden was ik op vakantie in Maleisië! Witte stranden, palmbomen, hangmatten, kortom paradijsje op aarde. Maar elke ochtend was dat witte strand niet zo wit, lag er een schuimige laag in brandig met vooral veel plastic, sommige dingen waren nog te herkennen als oude jerrycans of flessen, het meeste was wat vezelig, smerig plastic. Even van het resort aan het strand naar de andere kant van het eiland wandelen kan wel, maar moet je wel eerst door een veld dat groter is dan een voetbalveld met zooi, plastic zooi.

Een ocean cleanup is een goed idee, voorkómen is nog beter. Langzaamaan is er een bewustzijn in geslopen dat we iets kunnen doen tegen deze zinloze plastic soep door bewuster te zijn hiervan. Neem een beker mee van thuis naar de Starbucks om te laten vullen (zo krijg je ook nog wat korting)
en kies bewust voor die groente zonder plastic eromheen. Drink zonder rietje. Kies je verpakkingen bewuster. Dit is niet moeilijk, je levert er geen kwaliteit van leven op in, maar dit is op de lange termijn wel zo lekker. Het aantal initiatieven in deze goede richting groeit en laat je hierdoor inspireren!

Winkelwagen
Er zijn geen producten in de winkelwagen
Subtotal
0,00
Totaal
0,00
Verder winkelen